Friday, 16 May 2014

The Conductor with the Drive - The Hindu Article - October 2008


When deforestation and destruction of green cover is the problem confronting us, there are those, very few albeit, who are planting trees of their own volition, and with a verve that is enviable. Part of those few is M Yoganathan. A bus conductor by profession he has planted 2,00,000 trees over the past 25 years. The 42 year old humble coimbatore resident has been pursuing his passion across his some state of Tamilnadu. But just how has he managed to do it? Thanks to my job as a Conductor with the TNTC (Tamil Nadu Transport Corporation), I can avail myself of free travel by bus, across the state, says yoganthan..

Beginning with tree planting programmes in schools, he went on to conducting them in colleges and other institutions, associations, and clubs. 'My programme is usually choc-a-bloc. I conduct the tree planting programme wherever scheduled on Monday, my weekly off day, and return for duty on Tuesday morning, explains yoganathan, the "92 bus route Conductor". He first began planting trees as a 13 year old. I was convinced that it is the youth and the student community that need to be educated about the environment and it's conservation, he points out.

His forays into the forest also brought him into contact with the scientist and researchers from the local forest college. I would go and assist them around, and they would teach me a lot about the tress and the forest and it's myriad inhabitants.

And that is the Knowledge yoganathan, educated formally that are a part of his Programmers, which start with a slide show followed by a tree planting session. Over the years, his programmes have become professional.An automatic projector replaced the manual one and he has been procuring photographs from professional wildlife photographers, besides photographs that he himself clicks.

Yoganathan points out that it's local, indian trees that he plants. The tamilnadu forest department and other organizations provide me saplings free of cost, he says..

The conservationist says it is heart warming when children and students who attend his programmes get in touch with him on their birthday asking for a sapling they want to plant. And he willingly provides it. Students also let him know how they, for example, eschewed the use of plastic and chemical-ridden 
lipstick and nail polish. Yoganathan, who has conducted his programmes in 1687 schools, colleges, and other institutions so far, recently received the Eco Warrior award, instituted by the Earth Matters Foundations..!!

Thursday, 1 May 2014

மரங்களுக்குக் குடை பிடிக்கும் மகத்தான கவிதைகள்


வாழ்வின் ஆதாரம் மூச்சுக்காற்று. தமது முதல் கவிதை நூலை எழுதியிருக்கிற எனது ஆருயிர் நண்பர் யோகநாதன் அவர்களுக்கு, இந்த உலகம் வாழ்வதற்கான மூச்சுக்காற்றை தருகிற மரங்கள் மிகவும் முக்கியமானது. பக்கத்து வீட்டில் நடக்கும் சிறுசிறு சண்டைக்குக் கூட முகம் காட்டாமல் வீட்டிற்குள் பதுங்கிக் கொள்கிற மனிதர்கள் மத்தியில், யோகநாதன் அவர்கள் ஒரு மரம் வெட்டப்பட்டால், அதன் ஆதரவாளராக நின்று நகரில் சத்தியாகிரகம் செய்பவர்.

நெரிசல் மிகுந்த பேருந்தில் பயணச்சீட்டு வழங்கும் நடத்துனரான யோகநாதன் அவர்களுக்கு ஜன்னலோர இருக்கையில் அமர்ந்து சாலையின் இரு புறங்களைக் கடந்து செல்லும் மரங்களை ரசிக்க வாய்ப்பில்லைதான்...
என்றாலும் பணி முடிந்த அடுத்த நிமிடத்திலிருந்து அவர் பேசுவது மரங்கள் குறித்தும், அவற்றில் வசிக்கும் பறவைகளைக் குறித்துமே...

மழைக்கு ஒதுங்கினேன்
மரம் நனைந்தது...

மரத்தடியில் நிழலுக்கு ஒருவன் ஒதுங்க, இவ்வுலகம் அநீதியைக் கண்டும் அமைதி காக்கிறது.

நிழல் தரும் மரத்திற்கு
வெயில் - எப்படி உணர்ச்சிக் கவிஞர் காசி ஆனந்தனும் தற்பொழுது
கவிதை எழுதத் துவங்கியிருக்கும் யோகநாதன் அவர்களும் ஒரே போலச்
சிந்திக்கிறார்கள். இயற்கையின் மீதான நேசத்திற்கும், பரிவிற்கும் என்ன அளவுகோல்..?

பறந்து சென்ற பின்புதான்
உணர்கிறேன் பறவையின் அழகை...

பறவையின் அழகு பறந்ததில் இருப்பதை இதைவிட எப்படி சொற்சோடனை கள் இன்றி அழகாக, இயல்பாக கூற இயலும். வெற்று வார்த்தைகளில் அலங்காரமின்றி இயற்கையின் மீதான தனது பரிவை வெளிப்படுத்தி விடுகிற யோகநாதன்அவர்கள், எனக்கு பிரேமிள் அவர்களின் கவிதையை நினைவு படுத்துகிறார்...

சிறகிலிருந்து உதிர்ந்த இறகொன்று
காற்றின் தீராத பக்கங்களில்
எழுதிச் செல்கிறது
ஒரு பறவையின் வாழ்வை...

பசுமை பறிபோய்கொண்டிருக்கும் இவ்வுலகை மீண்டும் அதன் பழைய நிலைக்கு ஈட்டுத்தரும் சூழலியல் போராளியாக வாழ்கிற கோவை யோகநாதன் அவர்களுக்கு கவிதை கற்று வருவதில்லை. இயற்கையின் மீதான அவரது கலப்படமற்ற நேயமே அவரைக் கவிதை எழுத
வைத்திருக்கிறது...

கூடு கட்ட கூரையைத் தேடும் சிட்டுக்குருவி
வானுயர்ந்த கட்டிடம்...

ஒரு தொட்டிச்செடியைக் கூட
வீட்டில் வைத்து வளர்க்க முடியாத
வாடகைக் குடியிருப்பாளன் நான் - ஒரு வாடகைக் குடியிருப்பாளனை
இப்படியும் அறிமுகம் செய்கிறது - தென்பாண்டியனின் கவிதை. இருக்கட்டும் உலகத்தைச் சொந்த வீடாக்கிக் கொண்டவர்களுக்கு வசிப்பதற்கு வாடகை வீடென்ன..? சொந்த வீடென்ன..?



ஒரு சிட்டுக்குருவி கூடு கட்ட கூரை கிடைத்தால் அது அநேகமாய், நாளை யோகநாதன் அவர்களுக்கு சொந்தமாய்க் கட்டும் வீடாகவே இருக்கும். நகரில் அதிசயமாய் போய்விட்ட சிட்டிக்குருவிகள் நிச்சயம் வரும். அந்நாள் வரும் வரை நம்பிக்கையுடன்...




ரா.செந்தில்குமார்

Saturday, 12 April 2014

பந்தல் ஏறிய கொள்ளுக்கொடி!!

26.02.14 - ஆனந்தவிகடன் வார இதழில் வெளியான சிறுகதை...
சிறுகதை ஆசிரியர்: பி.ச.குப்புசாமி 

மரங்களின் மீதும் காடுகளின் மீதும் தனிக் காதல் கொண்டவர் என் நண்பர். அவரை முதலில் அறிமுகப்படுத்திவிடுகிறேன்.

என் நண்பருடைய தந்தை பாரஷ்டராகப் பணிபுரிந்தவர். தாயை இழந்த என் நண்பரும் அவர் சகோதரியும், இளம் வயதில் அடிக்கடி காட்டிலே இருந்த தந்தையிடம் போய் தங்குவது உண்டு. தாவரங்களின் மீதான அவரது காதல், அப்போது இருந்து மூண்டிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அதோடுகூட, அவர் கொஞ்ச காலம் ஒய்.எம்.சி.ஏ. வில் தங்கிப் பயின்றவர். எதிலும் அறிவியல் பூர்வமான மனோபாவம் செலுத்துபவர். எல்லாம் சேர்த்து அவரை வார்த்தன என்றும் சொல்லலாம். தாவரங்களை அவர் ஏதோ சத்தியங்கள் போல் பேணினார்.

நீங்க ரெண்டு தொட்டி எடுத்துக்கங்க. மண்ணும் விதையும் ஒரே தரமா இருக்கட்டும். அப்படிப் பார்த்து மொளைக்கப் போடுங்க. ரெண்டு தொட்டிக்கும் ஒழுங்காத் தண்ணி ஊத்துங்க. செடியா அதுங்க வந்ததும், ஒரு செடிக்கு, கடன் கழிக்கிற மாதிரி தண்ணி ஊத்துங்க. இன்னொரு செடிகிட்ட உட்கார்ந்து பேசி, அதைத் தொட்டுத் தடவி நீவிக் கொஞ்சி அப்புறம் தண்ணி ஊத்துங்க. ரெண்டு செடியில எது நல்லா வளரும்னு நெனைக்கிறீங்க ?" என்று ஒரு டெமான்ஸ்ட்ரேசன் சொல்வார். கேட்டுக் கொண்டிருப்பவர்கள், உட்கார்ந்து தொட்டுப் பேசுற செடிதான் நல்லா வளரும் எனத் தாங்களாகவே சொல்லிவிடுவார்கள்.

அடிக்கடி என்னை அழைத்துக்கொண்டு காட்டுக்குப் போவார். அப்படிப் போகும்போது வடிவில் அழகியதான சில மரங்களைக் காணும் போது, "தயவு செய்து என்னை வெட்டாதீர்கள்'னு ஒரு கார்டு போர்டில் எழுதி இங்கே மாட்டிருவோமா?" என்பார்.

அப்புறம் அவரே, "வேணாம்...வேணாம்.. ஏதோ விசேஷமான மரம் போலன்னு நினைச்சு, அதுக்காகவே வெட்டிடுவானுங்க!" என்று முடிப்பார்.

மண்ணுக்குள்ளே போடுற எல்லாமே மக்கிப் போவுது. வெதை மட்டும் முளைச்சி வெளியே வந்துடுது. மண்ணுக்கும் விதைக்கும் என்ன மர்மமான ஒப்பந்தம் பார்த்தீங்களா?" என்று வியப்பார். தன வீட்டின் சிறு தொட்டிகளில் எப்போதும் ஏதாவது ஒரு விதையை முளைக்கப் போட்டுக்கொண்டிருப்பார்.
அது அவருக்கு வாரக்கணக்கில் நீளும் ஒரு விளையாட்டு...!

எங்கள் பக்கம் கிராமப்புறங்களில், 'கொள்ளுக்கொடி, பந்தல் ஏறப்போவுதா?" என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. கொள்ளுக்கொடிகள், தாவவும் பற்றவும் முயன்று தோற்றவைபோல் சோர்ந்து தரையிலேயே சஞ்சரித்து, தங்கள் பசுமையை மட்டும் கொஞ்சிக்கொண்டிருக்கும். ஆனால், என் நண்பரின் வீட்டில் ஓர் அதிசயம் நிகழ்ந்தது.

அவர் வீட்டின் காரை போட்ட திறந்த வாசலின் ஓரம், ஒட்டியிருந்த ஒரு சுவரின் இடுக்கில், எப்படியோ தப்பி நுழைந்த ஒரு கொள்ளுத்தானியம், வாழ்ந்து வளர்ந்தோங்குவதற்கான உத்தரவாதமே சுத்தமாக இல்லாத அதன் வாழ்வியல் விதிக்கு எதிராக முளைத்து எழுந்தது. விளையும் பயிர் முளையிலே தெரியும் என்பதுபோல அது வெகுவாக ஓட்டம் கொண்டிருந்தது.அதற்கு என் நண்பர் அக்கறையாகத் தண்ணீர் ஊற்றி வந்தார். அந்தச் செடிக்குக் கொடிகள் பிறக்க ஆரம்பித்தவுடன், ஓட்டுக் கூரை வரை நூல் கயிறு கட்டி ஏற்றினார். பந்தல் ஏற முடியாது என்று பழமொழி பெற்று விட்ட அந்தக் கொள்ளுகொடி, குயவர் ஓடுகள் பதித்த அவரது வீட்டுக் கூரையில் ஏறி, அதையும் கடந்து மாடிச் சுவரை தொட்டது. மாடிக்குப் போன பின்பு மேலே வழி?  டிவி - க்கள் புதிதாக வந்த காலம் அது. வீட்டு மாடியில் உயரமாக நின்ற டிவி ஆன்டனாவில் அந்தக் கொடியை கட்டினார்...

Wednesday, 5 March 2014

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை காக்கப்படுமா?

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் தொடர்பான கஸ்தூரிரங்கன் தலைமையிலான உயர்நிலைக் குழுவின் பரிந்துரைகளைக் கொள்கையளவில் ஏற்றுக் கொள்வதாக மத்திய சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறை அமைச்சகம் நவம்பர் 13,2013 தேதி அறிவித்தது. மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்த முடிவு பற்றி தமிழகத்தில் பெரிய விழிப்புணர்வு இல்லை.

கோவை, நீலகிரி, தேனீ, நெல்லை, திண்டுக்கல், கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களில் உள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப்பகுதிகள் இந்த அறிக்கை வலியுறுத்தும் கட்டுப்பாடுகளின் கீழ் வரும். இந்த அறிக்கை பழங்குடி மக்களுக்கு ஆதரவாக இல்லை என்றும், இயற்கை வளம் அழிக்கப்படுவதற்கு அதிகபட்ச வாய்ப்புகள் இருப்பதாகவும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் விமர்சித்துள்ளனர். இதற்குப் பதிலாக முன்பு சூழலியலாளர் மாதவ் காட்கில் அளித்த அறிக்கை சிறந்தது என்கின்றனர். ஆனால், தமிழக அரசு கஸ்தூரி ரங்கன் அறிக்கை குறித்து எந்த நிலைப்பாட்டையும் எடுக்கவில்லை.

Saturday, 1 March 2014

பசுமை நினைவுகள் - 2

1990 ம் வருடங்களில் என்னுடைய ஊரான  குளக்கட்டாக்குறிச்சி  கிராமத்திலிருந்து கழுகுமலைக்குச் செல்லும் சாலையின் இருபுறங்களிலும் தமிழக அரசின் நெடுஞ்சாலைத் துறையினர் மரக்கன்றுகளை நட்டியிருந்தார்கள். மரக்கன்றுகளுக்கு பாதுகாப்பாக இரும்புக் கம்பியிட்ட வலையும் போட்டிருந்தார்கள். பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் நானும் என் வயது ஒத்த சிறுவர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு, அதிகாலை 6 மணிக்கெல்லாம் கழுகுமலைக்குச்  செல்லும் சாலையில் விளையாடிக் கொண்டே செல்வோம். சாலையின் இரு புறங்களிலும் பார்க்கும்போது நவா மரக்கன்று, மாங்கன்று, புங்க மரக்கன்று, வேப்ப மரக் கன்று, புளிய மரக்கன்று என்று நட்டு வைக்கப்பட்ட மரக்கன்றுகள் பசேலென்று காட்சியளிக்கும். சிறுவர்களாகிய நாங்கள் பேசிக்கொள்வோம் -

 இந்த மரக்கன்றுகலெல்லாம்  வளர்ந்து மரமாச்சினா, நாம பழங்களைப் பறிச்சு சாப்பிடலாம். இன்னும் 10, 15 வருஷம் கழிச்சு ரோட்டுலேயே நடந்துகிட்டு வரும்போது மரத்துல ஏறி விளையாடலாம். ரொம்ப ரம்மியமா இருக்கும் என்று பேசிக் கொள்ளும்போதே, அந்த சிறுவயதில் இதயத்தில் பூரிப்பு ஏற்படும். ஆனால், அதிர்ஷ்டவசமாக அன்று நட்டுவைத்த மரக்கன்றுகள் ஒன்று கூட வளர்ந்து மரமாகவில்லை. மாறாக, அந்த கழுகுமலைக்குச் செல்லும் சாலையில் ஒத்தைப் பனைமரம், இரட்டைப் பனைமரமும் எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து அப்படியே உள்ளது. கொஞ்ச தூரம் தள்ளி ஒரு கருவேல மரம் கம்பீரமாக காட்சியளிக்கிறது. அதன் பிறகு கொஞ்ச தூரம் தள்ளி வேலிக்கருவேல முட்செடிகளின் தோப்பு பசுமையாக இருக்கிறது.

 சாலையிலிருந்து உள்ளேயிருக்கும் கரிசல் காடுகளில் ஆங்காங்கே மரங்கள் வளர்ந்து கம்பீரமாக உள்ளது. ஆனால், இன்றைய சூழ்நிலையில் என்னுடைய ஊரிலிருந்து கோவில் -பட்டி மற்றும் கழுகுமலைக்குச் செல்லும் சாலையிலுள்ள சில விளைச்சல் நிலங்கள் விற்கப்பட்டு, பிளாட்டுகளாக போடப்பட்டு வருகின்றன. இது ஆரோக்கியமான சூழ்நிலையா? இல்லையா? என்று தெரியவில்லை. கடந்த 15 வருடங்களில் தமிழகம் முழுவதுமே லட்சக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்கள் பிளாட்டுகளாக போடப்பட்டு, விற்கப்பட்டு விட்டது. இதனால் ஆயிரக் கணக்கான மரங்கள் வெட்டப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய சூழ்நிலையில் பூமியின் வெப்பம் அதிகரித்துள்ளது.உயிர்ச் சூழல் வெகுவாகக் குறைந்துள்ளது. வேளாண்மை விளைச்சலுக்குத் தேவையான பருவமழையும் குறைந்து விட்டது.

 நான் 2003 ம் ஆண்டில் கோவையிலுள்ள DR.NGP கலை அறிவியல் கல்லூரியில் முதுகலை கணிப்பொறி அறிவியல் படிக்கும்போது, கோவை மாநகரின் வெப்பநிலை மிகவும் அதிகரித்து காணப்பட்டது. அப்போது இந்தியாவின்
ஜனாதிபதியாக இருந்த APJ அப்துல்கலாம்  அவர்கள் இயற்கையை பாதுகாப்பது குறித்து விழிப்புணர்வை இளைஞர்களிடையே எழுச்சியூட்டும் விதத்தில் ஏற்படுத்தினார். இந்தியாவில் பிறந்த ஒவ்வொரு குடிமகனும் ஒரு மரக்கன்றாவது நட்டு வளர்க்க வேண்டும் என்ற வாசகம் அதிகமாக பேசப்பட்டது. 2002 - 2007 ம் ஆண்டுகளில் அப்துல்கலாம் அவர்கள் இந்தியாவின் ஜனாதிபதியாக இருந்த காலகட்டத்தை பொற்காலம் என்றே கூறலாம்.

 1999 ம் ஆண்டுகளில் அப்துல்கலாம் அவர்கள் எழுதி வெளியிட்ட  "அக்னிச் சிறகுகள்" என்ற சுயசரிதை நூலைநான் 2003 ம் ஆண்டுகளில்தான் முழுமையாகப் படித்தேன். அப்துல்கலாம் அவர்களின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான வாழ்க்கை சரிதம் என் இதயத்தில் மின் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது. என்னை அன்போடு அரவணைத்துக் கொண்டு, வாழ்வியலின் விழுமங்களைக் கற்றுக்கொடுத்த கோவை மாநகரில் தென்னிந்தியாவின் பசுமைப் போராளி, கோவை மாநகர அரசுப் பேருந்தின் நடத்துனர் யோகநாதன்  அவர்களை நம்மாழ்வார் அவர்களின் இரங்கல் கூட்டத்தில் சந்தித்தபோதும் என் இதயத்தில் எல்லையில்லாத
மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது.

நினைவுகள் தொடரும்...

சங்க இலக்கியத்தில் இயற்கை பாதுகாப்பு

மரம் சா மருந்தும் கொள்ளார் 
                         - கணியன் பூங்குன்றனார், நற்றிணை - 226

என் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதற்கான
மருந்து
அதோ...
அந்த மரத்தில்தான் இருக்கிறது என்றால்...

அந்த மரத்திலிருந்து நான்கைந்து பூக்களைப் பறித்துச்
சாறு காய்ச்சிக் குடிப்பதனால்
என் உடலில் இருக்கிற நோய்
நீங்குமானால்
அந்த மரத்திலிருந்து நான்கைந்துப் பூக்களைப் பறிக்கச்
சம்மதிப்பேன்...












அந்த மரத்திலிருந்து நான்கைந்து இலைகளைப்
பறித்துச் சாறு காய்ச்சிக் குடிப்பதனால்
என் உடலில் இருக்கிற நோய்
நீங்குமானால்
அந்த மரத்திலிருந்து நான்கைந்து இலைகளைப்
பறிக்கச் சம்மதிப்பேன்...














அந்த மரத்தை வெட்டி...கொன்று... அதன்
பிறகுதான் அந்த மரத்திலிருந்து மருந்தை எடுத்து
நான் குடித்து
என் நோயை நீக்கிக்கொண்டு
நீண்ட காலம் உயிர் வாழ வேண்டும்
என்கிற சூழல் வருமானால்...
நான் என்னைச் சாகவிடுவேனே தவிர...
அந்த மரத்தை வெட்ட மாட்டேன்.
கொல்ல மாட்டேன்...

Tuesday, 25 February 2014

பொள்ளாச்சி மாவட்ட பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கான சுற்றுச்சூழல் குறித்த புத்தாக்க பயிற்சி முகாம் - 25.02.14 - செவ்வாய்

முகாம் நடைபெற்ற இடம்: நகராட்சி பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளி - 
                                                       பொள்ளாச்சி








யோகநாதன் அவர்கள் உயிர் வாழ ஒரு மரம் என்ற தலைப்பில் சுற்றுச்சூழல் குறித்த விழிப்புணர்வு கருத்தரங்கத்தை ஆசிரியர்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் வழங்கிய வேளையில்...


பயிற்சியில் கலந்து கொண்ட ஆசிரியர்கள்






Drip Irrigation முறையில் பள்ளி வளாகத்தில் மரக்கன்றை நட்ட வேளையில்...